Vuile ratten!

Je hoort het wel eens vaker – voornamelijk dan op de voetbalvelden – de vuile ratten zijn weer in het land. Maar waarom associeren wij ratten met overlopers, colloberateurs of verraders? Op deze vraag trachtte ik een antwoord te vinden, maar heb momenteel ook nog geen aanvaardbaar antwoord gevonden.

Voor ik begon te zoeken zocht ik naar de symboliek van de rat. Volgens een bron zou een rat staan voor verderf, de duivel, vraatzucht en hebberigheid. Het gebruik van het woord rat voor een persoon wordt gelinkt aan een verrader, dus een link tussen de symboliek en de betekenis kan ik niet direct leggen. Oké een vraatzuchtig iemand zal altijd zoeken naar de beste plaats en regelmatig van zijde wisselen, maar dit antwoord lijkt mij niet het juiste.

Nu is er natuurlijk een betere theorie, maar toch wringt ergens nog het schoentje en lijkt de waarheid door de jaren geen verdwenen te zijn. De metafoor voor de rat zou komen van het gevoel wij hebben bij ratten. Ratten waren de beesten die in de middeleeuwen een verspreiding van de pest teweegbrachten, sinds dan staan ze gekend als vuile en vieze dieren. Als we iemand een rat noemen vinden we hem dus vies, vuil, onderkruiperig, gewiekst, roddelachtig, m.a.w. immoreel. Iemand die een rat is, zal dus zonder schaamte de mensen in zijn omgeving beliegen, bedriegen of zelfs saboteren. Of dat is toch wat ik nog als verklaring kreeg.

Idiote bel

Eens een provocerende titel, als je niet veel gewoon bent toch. Ik wil de soort bel – waar ik het over zal hebben – zeker niet afbreken, maar ik heb mijn vragen bij het idee achter het ontwerp. Het gaat om het type bellen die er uitzien als leeuwenkoppen en in hun mond bevindt zich de drukknop, laat het nu net die drukknop zijn dat mij een knagend gevoel geeft. Wie in godsnaam komt op het idee om bij dit wilde dier een drukknop in de mond te plaatsen. Alsof je eerst de vuurproef, je vinger in deze vlijmscherpe mond durf te steken, eerst moet doorstaan alvorens je welkom bent.

Dat is uiteraard niet de echte reden, maar wat zou het dan wel kunnen zijn? Okay, de mond is vrij centraal t.o.v. de hele kop, maar als ze de drukknop in het midden wouden plaatsen, hadden ze hem toch beter op zijn neus geplaatst, je kan er onmiddellijk een grappig toeterend geluidje als bel bij bestellen! Dat lijkt dus niet te reden. Het is ook niets regionaal, Vlaanderen = de leeuw, want ook in andere landen komt dit soort bel voor. Het heeft dan misschien iets te maken met de symboliek van de leeuw. Denk maar Renaissance, de fiere leeuw, de koning van het rijkdom, het symbool van macht en schoonheid,… En nu eren we hem om hem te laten pronken aan onze voordeuren, machtig als altijd, beslissend over wie wel of niet binnen mag, en met een idiote drukknop in zijn mond.

Goudvis zonder geheugen

Velen onder ons zullen het volgende reeds weten: goudvissen kunnen slechts een fractie onthouden. Hun geheugen is in staat om amper een drietal seconden te onthouden. Wat een prachtig leven dacht ik meteen, stel je voor dat je je hele leven lang door de ogen van kinderen kan kijken, alles met enige naïeve positiviteit benaderen en de eenvoudigste dingen aanschouwen als echte wereldwonderen.

Dit is zelf wat naïef, een vis zal dus nooit levenservaring opbouwen, komt hij een vrouwtje tegen dan is hij na drie seconden haar naam al vergeten. Gevaar herkent hij niet, hij weet namelijk niet wat tegenover hem staat. Een goudvis lijkt dus een dom wezen.

En waarom de commotie tegenover de viskom? Voor de goudvis maakt het totaal niet uit hoe groot zijn speelgebied is, tegen de tijd dat hij een rondje heeft afgelegd is hij al vergeten dat hij op die plek is geweest.

Als je alles zo bekijkt zou je bij jezelf vragen moeten stellen over het korte geheugen van de goudvis, het korte geheugen van de goudvis is dus een mythe. Volgens sommige is dit om het gebruik van een viskom te verantwoorden, het is niet dat je oranje-rode vriend zich verveelt in die kleine habitat, de echte reden is de kwaliteit van het water. Goudvissen hebben veel meer water nodig dan het water die je bokaal vult, het gebrek aan water zorgt voor een snelle opwarming en vervuiling van het water, wat slecht is voor de gezondheid van het immer sympathieke visje.

Moraal van het verhaal: informeer je steeds zeer goed voor je huisdieren aanschaft. En geloof ook niet alles wat ze jou vertellen.

Meer info? Geheugen van een goudvis en de impact van een visbokaal

Maffia

Ik vroeg mij af waarom o.a. in The Godfather het hoofd van een paard in het bed van het volgende slachtoffer wordt gelegd. Oké het zal je onmiddellijk kotsneigingen geven en een onveilig gevoel, maar waarom een paard vraag ik mij af. Ik denk dat er genoeg andere dieren zijn die dan nog eens extra makkelijk te onthoofden zijn, al spreek ik hier niet uit ervaring, ze lijken mij minder weerspannig.

Heeft de maffia, en dan de Italiaanse-Siciliaanse specifiek, een geschiedenis met paarden? Eigenlijk hoop ik dat jullie mij daar kunnen op antwoorden. Veel antwoorden zijn zelf te vinden als je maar op de juiste plaats zoekt, maar over dit onderwerp weet ik weinig of niets. Misschien waren de eerste maffiosi niets anders dan hormonendokters voor professionele paardenfokkers en bij dit antwoord zou ik het momenteel ook houden als iemand mij het zou vragen.

Toch lijk ik een spoor gevonden te hebben, ik heb gezocht naar het symbool van een paard, wat net als kleuren kan je aan dieren een bepaalde betekenis geven. Deze zin vond ik op volgende site: Paard: symbool van de levensloop en de fierheid. Maar ook van de hoogmoed en de waanzin. Deze site geeft nog meer uitleg. Dus een paard zou de bestrafing kunnen zijn van de hoogmoed.

Bestaat God?

Een levensvraag is dit en wat voor één. De antwoorden hierop zijn zeer verschillend en uiteenlopend met mogelijk veel verschillende meningen en standpunten. Als je de vraag zou stellen zal je zien dat er zich voornamelijk twee groepen zullen vormen (en enkele kleinere subgroepen): de believers en de non-believers. Ik durf te beweren dat een groot aantal van de non-believers toch stiekem hoopt dat God bestaat en dat hij vergiffenis zal schenken, als je de keuze krijgt hemel of niks dan is de keuze voor sommigen snel gemaakt.

Ik bevind me tussen beide groepen, mijn opinie is dan ook een samensmelting van beide, een cohesie als het ware. En wat maakt het uit? Wie ben ik om iemands geloof te gaan afbreken, geloof is meer dan een God alleen, mensen vinden er steun in moeilijke tijden, een houvast en kracht. Radicale non-believers zullen nu steigeren vermoed ik: “waar is hij als je hem nodig hebt” (radicale non-believers zullen niet Hij zeggen), maar als hij bestaat waarom zou hij dan scheidsrechter van de aarde moeten zijn, wordt dat ergens beweerd?

Een ander tegenargument is natuurlijk de wetenschappelijke benadering: de oerknal, Darwin,… Darwin spreken enkel de radicale believers dan weer tegen. Maar wat was er voor de oerknal en vooral hoe is dat daar gekomen?

God ziet u

Sophie en de kikker

Lodewijk de kikker

Op een dag heel lang geleden, liep Sophie door het bos,
Sophie had een warm karakter en was aantrekkelijk met haar wilde haardos.

Toch was deze mooie dame nog steeds vrij,
al liepen mannen maar al te graag aan haar zij.

Eenmaal ze de mannen aan haar ouders had voorgesteld,
verlieten zij het land, al was het met geweld.

Het bos was de enige plaats waar ze er niet aan dacht,
en was ze overtuigd dat haar toch een mooie toekomst wacht.

En die droom leek eindelijk uit te komen,
want wat zag ze daar tussen de bomen?

Het was een prachtexemplaar van een kikker,
niet zomaar één, maar een prinsenkikker.

Ze dacht: een zoen is de kikker zijn redding,
en dan weigert de prins mijn hand onder geen enkel beding.

Ze zette op de boomstam naast Lodewijk,
want dat was de naam van de prins van het slijk.

Het werd tijd dat ze de kikker in de hand nam,
want vol verlangen stond ze steeds in vuur en vlam.

Met een hoopvolle blik kuste ze de kikker.
Foemp! Maar oh nee het is een vervloekte flikker!

Rik Riool

Elk kind heeft het wel: een rijkelijke fantasie. Ook ik had er last van en gelukkig heb ik nu nog steeds een flinke dosis. Overal stel je als kind vragen bij: waarom regent het, waarom sterven wij,… En als de grote geen mensen ons geen goed antwoord geven, dan verzonnen we zelf een reden.

Is het niet verdacht wanneer we stappend op de stoep geld of iets anders verliezen, het toevallig in het rioolputje in belandt. Dat is geen toeval dacht ik bij mezelf. Dat moet het werk zijn van één of ander boos monster. Rik Riool! Rik leefde heel lang geleden en was een gierige en hebzuchtige man, dat kan niet anders zijn. God zal hem voor zijn zonde gestraft hebben en hem eeuwig in de riool opgesloten. Door zijn bovennatuurlijke krachten, kan hij spullen die op de stoep vallen aantrekken.

Hij laat zich natuurlijk niet zien, maar is er wel en wie durft zijn geld uit zijn riool te halen wacht een vreselijke dood. Zo had ik toch een antwoord op mijn vraag en wie weet was ik wel juist.

Rik Riool, de belastingsinner van de onderwereld

Umami

Umami, één van de 5 smaken... of niet?

Vraag aan mensen of ze de smaakzintuigen kunnen opsommen. Velen zullen eindigen met de vier smaken – zout, bitter, zuur en zoet – die hen zijn aangeleerd tijdens hun schoolcarrière. Nochtans hebben we er sinds enkele jaren een vijfde smaak bij, umami. Umami is een even goede naam als de Vlaams Progressieven is voor een politieke partij. Vertel iemand over de vijfde smaak umami en steevast krijg je de vraag wat smaakt er naar umami, hoe smaakt dat?
Umami is het mysterie van onze smaak, volgens Wikipedia is umami Japans voor heerlijk, is dus alles wat heerlijk smaakt umami; ijsjes, chocolade, aardbeien, chips? Ik denk het niet, als ik verder lees in het artikel op Wikipedia lees ik dat het een smaak is die we vooral zouden moeten herkennen in kant-en-klare gerechten, want er gaat natuurlijk niets boven maaltijden bereid door je microgolfoven.
Natuurlijk zijn er ook andere producten die umami smaken: oude parmezaan, gerijpte berghesp, ingelegde ansjovis, gedroogd zeewier,… Toch kan ik mij nog steeds niet inbeelden hoe dat smaakt, zeker niet gedroogd zeewier,  terwijl bitter, zout, zoet en zuur onmiddellijk een bepaald idee bij mij oproepen. Umami lijkt dus een smaak die eerder kan gebruikt worden voor wetenschappelijke doeleinden, dan voor het dagelijks gebruik.

Op de site van radio2 vond ik nog iets meer informatie.

Undercover blogger

Mijn identiteit blijft momenteel geheim

Mijn eerste blog ooit en mijn eerste bericht, hoezéé!

Waaw, een blog zal je misschien denken, maar ik ben niet van plan dit blog te gebruiken voor mijn alledaagse belevenissen of mening neer te pennen. Ook zal ik geen oordeel vellen over de nieuwste gadgets in het multimedialandschap of het politieke schaakspel niet bekritiseren.

Okay…wat ga ik dan wel doen met dit blog? Het is vooral een stimulus, een drijfveer om mijn schrijfvaardigheden en mijn grafische technieken bij te schaven. Met grafisch bedoel ik dan vooral alle afbeeldingen die ik zal gebruiken in mijn berichten, elk element zal van mijn eigen hand komen.  Natuurlijk moet ik jullie daar niet bij storen en dit doen door middel van een blog, maar ik zie het als een uitstekend kanaal om respons te krijgen op wat ik doe.

Wat voor berichten zal ik dan wel posten? In de eerste periode zal het het beschrijven zijn van verhalen, anekdotes of filosofische bedenkingen die mij ter ore zijn gekomen. Daarnaast hoop ik zo snel mogelijk volledig zelfstandig berichten schrijven zonder dat ik verhalen gebruik van anderen. Momenteel ben ik daar druk mee bezig, maar in tussentijd krijg ik wel de kans om het bloggen in het algemeen onder de knie te krijgen en hier en daar wat extra lezers op te pikken.

Omdat ik weet dat ik meerdere keren zal falen in wat ik wil doen, wil ik ook nog niets kwijt over wie ik juist ben. Het gaat mij niet om de roem, het enige wat ik kwijt wil is dat ik student ben en dat ik dit witte pak gebruik om met mijn fiets naar school te rijden.