Mijn lijstje

Ooit al eens even stil gestaan bij onze straatverlichting? Waarschijnlijk in je kindertijd, terwijl je je afvroeg: “hoe komt het dat dit licht wanneer het donker is?”. Je ouders zeiden dan vluchtig, dat dit gebeurt vanuit een centrale, maar dit antwoord bleek niet voldoende. Was het het werk van kabouters? Of waren deze statige fakkels wezende levens? Eindeloos gepieker.

Nog steeds bewonder ik ze, ze zijn er in alle vormen en kleuren – en vooral de kleur van het licht dan – de ene staat wat scheef als gevolg van een aanrijding, de andere is een trekpleister voor reuen. Allemaal verschillend en toch één geheel. Sommige van hen hangen aan huizen, andere flikkeren en weten dat het ‘vervangingsmoment’ is aangebroken, dan komt een technicus aan hun meest intieme delen prutsen om dan hem te dienen met een nieuwe lamp.

Ze brengen ons niet alleen licht, ze zorgen voor de lichtpolutie en zijn stof voor meerdere debatten en bovenal ze geven ons een gevoel van veiligheid. Beschermd met hun folie lopen we gerust door te straten.

Ik weet het nu wel zeker als reïncarnatie bestaat, is terugkomen als straatverlichting één van de opties op mijn lijstje. Niemand die er om maalt dat je even te laat begint te werken (niemand die zelfs weet om hoe laat je start), hele dagen kijken naar gehaaste mensen en jij die daar poseert: statig, elegant en voor vele jaren.

Kijk samen met mij mee naar het landschap van gele, oranje en rode gloeden, die ons al eeuwen doorheen de duisternis loodsen.

Honey, I shrunk the kids

Honey, I shrunk the kids is een film van zo’n twintig jaar geleden, waar één of andere mafkees er per ongeluk voor zorgt dat zijn kinderen krimpen, deze beleven op hun beurt dan spannende avonturen, cliché hier, cliché daar en als apotheose een happy end. Maar stel dat we dat eens met opzet deden, mensen krimpen, in naam van de wetenschap! We zoeken twintig kandidaten die we krimpen tot een grootte van één centimeter en geven hun de opdracht een microstad op te richten, wat best gebeurt voordat we hen verkleinen.

Of ze al dan niet slagen met hun doel is niet wat mij zo interesseert, wat ik wil weten is of ze ook in de wereld van de insecten de overheersende wezens – wat de mens toch wel is – kunnen worden. Ik vermoed dat het zwaarder zal zijn dan onze voorouder het ooit gehad hebben, vergeet niet dat er heel wat dieren rondlopen, die niet giftig zijn voor ons maar wel voor kleinere dieren. Ik vermoed dat de micromensen op termijn een manier kunnen vinden om alles in hun minilandschap te overheersen en wie weet zelfs insecten zoals mieren te kweken om op te eten, al lijkt dat een harde noot om te kraken.Stel dat het mogelijk is om insecten in bedwang te houden, wat zijn de mogelijkheden die de mens heeft qua technologie? Het dunkt me namelijk dat het niet zo eenvoudig is om naar meters diepe olie te boren, of op zee te gaan om grondstoffen te vervoeren. Je kan bij deze kwestie een oneindige reeks van vragen verzinnen en er evenveel theorieën over bedenken. Je kan dit vergezocht vonden, maar dat dachten de mensen ook toen ze de plannen hoorden van de radio, de vliegtuigen,… Zeg nooit nooit!

Bestaat God?

Een levensvraag is dit en wat voor één. De antwoorden hierop zijn zeer verschillend en uiteenlopend met mogelijk veel verschillende meningen en standpunten. Als je de vraag zou stellen zal je zien dat er zich voornamelijk twee groepen zullen vormen (en enkele kleinere subgroepen): de believers en de non-believers. Ik durf te beweren dat een groot aantal van de non-believers toch stiekem hoopt dat God bestaat en dat hij vergiffenis zal schenken, als je de keuze krijgt hemel of niks dan is de keuze voor sommigen snel gemaakt.

Ik bevind me tussen beide groepen, mijn opinie is dan ook een samensmelting van beide, een cohesie als het ware. En wat maakt het uit? Wie ben ik om iemands geloof te gaan afbreken, geloof is meer dan een God alleen, mensen vinden er steun in moeilijke tijden, een houvast en kracht. Radicale non-believers zullen nu steigeren vermoed ik: “waar is hij als je hem nodig hebt” (radicale non-believers zullen niet Hij zeggen), maar als hij bestaat waarom zou hij dan scheidsrechter van de aarde moeten zijn, wordt dat ergens beweerd?

Een ander tegenargument is natuurlijk de wetenschappelijke benadering: de oerknal, Darwin,… Darwin spreken enkel de radicale believers dan weer tegen. Maar wat was er voor de oerknal en vooral hoe is dat daar gekomen?

God ziet u